گفتگو با امام زمان (عج) :

اگر از بالا به دنیا نگاه کنیم بی عدالتی زیرپایمان قرار میگیرد و اگر از پایین به آن نگاه کنیم عدل بالای سرمان .

من به دنبال روزنه ای می گشتم تا بتوانم از داخل آن حق و عدالت را سر جای خودش دید . اما چه کسی می توانست این روزنه را بگشاید . این کار در توان کسی یافت نمی شود جز حضرت مهدی (عج) .

اما چطور می توانستم او را بیابم و سوال هایی که در ذهنم ریشه گسترانیده بود را بپرسم .شنیده بودم که اگر چهل شب به مسجد جمکران بروم سعادت ملاقات نصیبم میشود .من این کار را کردم روز آخر بود که به انتظار نشسته بودم اما ملاقاتی حاصل نشد و من خسته و دل شکسته به خانه بر گشتم. ناخودآگاه به سمت گلدان ها رفتم به آنها آب دادم بوی گل نرگس همه جا را فرا گرفته بود اما ما که گل نر گس نداشتیم . بو از پشت سرم می آمد برگشتم و دیدم کسی ایستاده و به من لبخند میزند.

بقیه را در ادامه مطلب مطالعه کنید...

بال‌هایت را کجا جا گذاشته‌ای؟

پرنده بر شانه‌های انسان نشست.

انسان با تعجب رو به‌ پرنده كرد و گفت: “اما من درخت نیستم. تو نمی‌توانی روی شانه‌های من آشیانه بسازی.”

پرنده گفت: “من فرق درخت‌ها و آدم‌ها را خوب می‌دانم اما گاهی پرنده‌ها و انسان‌ها را اشتباه می‌گیرم.”

انسان خندید و به نظرش این بزرگ‌ترین اشتباه ممكن بود.

پرنده گفت: “راستی، چرا پر زدن را كنار گذاشتی؟”

انسان منظور پرنده را نفهمید اما باز هم خندید.

پرنده گفت: “نمی‌دانی توی آسمان چقدر جای تو خالی است.”

انسان دیگر نخندید.

انگار ته‌ ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد؛ چیزی كه نمی‌دانست چیست.

شاید یك آبی دور، یك اوج دوست داشتنی…

پرنده گفت: “غیر از تو پرنده‌های دیگری را هم می‌شناسم كه پر زدن از یادشان رفته است.

درست است كه پرواز برای یك پرنده ضرورت است اما اگر تمرین نكند، فراموشش می‌شود.”

پرنده این را گفت و پر زد.

انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اینكه چشمش به یك آبی بزرگ افتاد،

و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.

آنوقت خدا بر شانه‌های كوچك انسان دست گذاشت و گفت:‌ “یادت می‌آید تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟

زمین و آسمان هر دو برای تو بود اما تو آسمان را ندیدی. راستی عزیزم، بال‌هایت را كجا گذاشتی؟”

انسان دست بر شانه‌هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس كرد.

آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گریست…

تا ساعتی از انتظار سبز را ورق می زنم ای ناب ترین غزل و ای روشن ترین حضور!!

چگونه باور کنم که در این هیاهوی حیله و ریا قلبم به یاد تو نتپد؟

ای باغبان گل های معنویت ای کوکب هدایت!

ای بهاری ترین نسیم!

آیا میشود روزی گرمای حضورت را حس کنم؟

آیا آن روز زنده خواهم بود؟

هر آدینه بوی ندبه صدای اشک یاد فرج

و دستان مشتاقت خسته تر از روزهای دیگر به سمت خدا قد می کشد

تا سبد هاشان لبریز از میوه ظهور شود!!!

بی دستگیری ات به کجا راه می بریم؟

از: مهدی عابدی

امروز هفتم صفر، سالروز ولادت امام موسی کاظم (ع) می باشد،

این عید را به پیشگاه مقدس اقا امام زمان تبریک میگوییم!

بر امام منتظر بادا مبارک این ولادت

تهنیت بر شیعیان حضرتش از این ولادت

رسید شادى شیعیان به عرش اعلى

چونکه شد نور رخ موسوى هویدا

.

.

.

عرش الهی اگر، جلوه گه حق بود

بار گه ات کاظمین، خود حرم کبریاست

قبله ی قدوسیان، کوی مصفای تو

نام دل آرای تو، کعبه ی حاجات ماست

میلاد اسوه صبر و تقوا امام موسی کاظم مبارک باد

سخنانی از امام موسی کاظم:

امام موسی کاظم:سه چیز تباهى می آورد: پیمان شکنى، رها کردن سنّت و جدا شدن از جماعت

.

.

.

امام هفتم ما فرمودند: «هر کس می خواهد قوی ترین مردم باشد، بر خدا تکیه کند».

نوکر هر قدرهم بد باشد باز آقا دارد

بی نیاز است هر آن کس که شما را دارد

بر من لباس نوکریم را کفن کنید

نوکر بهشت هم برود باز نوکر است

امام زمان در کلام حضرت علی (ع)

علقمه بن قیس می گوید: امیرالمومنین (ع) بر منبر کوفه خطبه لولوه ی خود را برای ما خواند و در آخر آن فرمود : من به زودی از این سرا کوچ خواهم کرد. آنگاه مردی به نام عامر بن کثیر از جا برخاست و گفت : یا امیرالمومنین !پیشوایان کفر و خلفای باطل را برای ما بیان کردی. ما را از پیشوایان حق و راست گویان بعد از خودت با خبر کن.

حضرت فرمود : آری این عهدی است که رسول خدا (ص) نموده است با من که این امر را امامان دوازده گانه مالک و عهده دار شوند.نه نفر آنها از فرزندان حسین باشند.

پیامبر فرمود : هنگامی که من به آسمان عروج کردم ، به ساق عرش نظر نمودم در آن نوشته بود لا اله الا الله محمد رسول الله ، او را به علی تایید و به علی یاری کردم و دوازده نور را مشاهده کردم.

گفتم : پروردگارا ! این انوار کیان اند؟ ندا شد ای محمد! این انوار امامان از ذریه تو باشند.

علی (ع) می گوید گفتم یا رسول الله ! نام آنان را برایم ذکر نمی کنی ؟

فرمود : آری تو امام و جانشین بعد از من باشی . دینم را ادا کنی و وعده های مرا تحقق بخشی و بعد از تو دو فرزندت حسن و حسین و بعد از حسین فرزندش علی زین العابدین و بعد از او فرزندش محمد که باقر خوانده شود و بعد از محمد فرزندش جعفر که صادق خوانده شود و بعد از جعفر فرزندش که کاظم خوانده شود و بعد ار موسی فرزندش علی که رضا خوانده شود و بعد از علی فرزندش محمد که زکی خوانده شود و بعد از محمد فرزندش علی که نقی خوانده شود و بعد از علی فرزندش حسن که امین خوانده شود و قائم از اولاد حسین هم نام من و شبیه ترین مردم به من که زمین را پر از عدل و داد کند همانگونه که پر از جور و ظلم شده باشد.

جمعه ها می گذرد:

سال ها درتب و تابیم که او می آید

جمعه ها میگذرد...

بی آنکه بیاید شاید

جایی ازکار می لنگد شاید

مدعی گاه بمن می گوید که زبانت تلخ است

نه چنان گوی که برکام کسی تلخآید

لیک هرلحظه ز اعماق دلم فریاد آید به سرور 

شاید این مدعیان فرج وعشق ظهور

همه درکار فریبند و ریالند و کرور

یا که این مرده پرستان خیالاتی خام

همگی طالب میزند وجویای مقام

ورنه با این همه پیشانی مهرآلود

سینه هایی زغمش چاک وبسی مهر آلود

بی گمان باید می آمد موعود

سالها درتب وتابیم که او می آید

همه جا  راز ونیاز

صف به صف سوز ودعاست

گاه بهر صف اولای نماز 

بین این خاک  پرستان دعواست

همه جا حیله و نیرنگ و ریاست

ظاهرا سوز و مناجات خداست

باطنا تزویر ورنگ وادعاست

مدعی والله این سوز مناجات دروغ

بهر این دین مبین پر فروغ

ظلم ناب است و زیان است و خطاست

مدعی اینگونه دینداری خطاست!

اشاره به ظهور امام عصر (عج) در قران کریم